17/6/2007 · Kategori: scuba
BİLİMSEL DALGIÇLIĞA GİRİŞ VE METODOLOJİ
ÖZEL KOŞULLARDAKİ DALIŞLAR
1. İRTİFA DALIŞLARI :
Belli özellikteki araştırma çalışmalarında yüksek irtifalrada dalış yapılması gerekebilir, örneğin ; İsviçre, Orta Anadolu vb, yada yüksek irtifa dalışı amaçlanmış olabilir. Günümüzde 6000 m. civarındaki irtifalarda araştırma dalışları yapılmaktadır. İrtifa dalışları çok dikkatli planlama ve hazırlanma gerektirir ve hafife alınmamalıdır. Bunun için göz önüne alınması gerekli faktörler ;
ALAN :
Genellikle yükseklik arttıkça alan daha da ıssızlaşır. Bu ıssızlık, lojistik, haberleşme ve ilkyardım gibi konularda problemlere sebep olabilir ( en yakın rekompresyon odası nerede, radyo veya telsiz ile diğer yerlerle haberleşme yapılabilir mi ? ). Dalış grubu dağcılık, kampçılık ve doğada yaşam konularında yeterince bilgili olmalıdır.
LOJİSTİK :
Dalış alanına gidecek olan insanlar ve malzemeleri belirlenmelidir ( kişi başına gereken ekipman ). Jeolojik yapı ve alanın uzaklığına bağlı olarak, bölgeye bir araçla birkaç saatte veya gün içinde ve belki de haftalar boyu yürüyerek ulaşılabilir. Buna ek olarak kişisel malzemeler, dalış tüpleri, ağırlık kemerleri ve diğer ağır ve kaba dalış ekipmanlarının hemen hemen her zaman önemli mesafelerde elle taşınması gerekir. Araştırma ekipmanlarının taşınmasına yardım için dalıcı olmayanların seçilmesi göz önünde tutulmalıdır.
DEKOMPRESYON :
İrtifa dalışları 2'ye ayrılır ; düşük irtifa ( 100 - 3000 m. ) ve yüksek irtifa ( 3000 - 6000 m. ). 6000 m'den yüksek irtifa dalışı bilinmemektedir.
|
İRTİFA DALIŞLARINDA KULLANILACAK TABLO İÇİN DERİNLİK DÖNÜŞÜM FORMÜLLERİ |
|
Düţük irtifa dalışları için İngiliz Deniz Kuvvetleri Fizyoloji Laboratuvarı ( RNPL )' ndan alınan düşük irtifada dalış dekompresyonuna eklenecek derinlik için basit formül : |
|
< 100 m |
Normal Dalış Derinliği Kullanılır |
|
100 - 300 m |
DD + 1 / 4 DD = TD |
|
300 - 2000 m |
DD + 1 / 3 DD = TD |
|
2000 - 3000 m |
DD + 1 / 2 DD = TD |
|
DD = Dalış yapılacak derinlik |
TD = Tablo değeri |
Bu formüller, dalışın gerçekleştirileceği irtifada en az 16 saat iklim değişikliğine alışmak için bekleyen dalgıçlar için geçerlidir.
Yüksek irtifa dalışları için ( 2000 metre'den daha yüksek ) bir dekompresyon tablosu yoktur. Bununla birlikte Hennesey tarafından 1977' de düzenlenen bir uyarlama tablosu vardır ;
Tablo Derinliği = 2 X Dalış Derinliği / Atmosfer Basıncı ( Bar )+ 1
İKLİME ALIŞMAK :
Yüksek irtifa dalışlarında iklime alışmak her zaman gereklidir. En kullanışlı kural " Yükseğe tırman, az uyu " dur. İklime alışmak için, dalıştan önce 24 saat dalış yüksekliğinde konaklamak gerekir.
İRTİFA HASTALIĞI :
4000 metre civarında görülen gerçek bir problemdir. Literatürde bu hastalığa rastlanılan en düşük yükseklik 2400 metre'dir.
Bu hastalık hava basıncının yükseklikle azalmasına bağlı olarak oksijenin azalmasından ileri gelir. Anoksi belirtileri ile kendini gösterir ; baş dönmesi, bayılma duygusu, görme işitme bozukluğu, halsizlik başlıca belirtileridir. Soluma havasına yeteri kadar oksijen ilavesi ile ortadan kalkar.
Bölgede kullanılacak tüpler deniz seviyesinde doldurulmamalıdır. Bu hem basınç hem de çözünmüş gazlar açısından sakıncalıdır.
BUZ :
Yüksek irtifalardaki suların donmuş olabileceği düşünülerek yardımcı malzemelerin ( çekiç, keski, testere, vb. ) de taşınması gereklidir. Bunun yanında buz altı dalışları özel teknikler gerektirir.
GENEL :
Yüksek irtifada güneş yanığı daha kolay gerçekleşir. Bunun için iyi bir güneş losyonu kullanılmalıdır. Dalışta kuru tip elbise kullanılmalı, kamera ve housing'ler dış basınca dayanıklı olarak dizayn edilmelidir.
2. GECE DALIŞI :
Gece dalışı bilimsel disiplinde giderek artan bir dalış şeklidir. Günümüzde ticari dalış operasyonlarının % 50'si gece yapılmaktadır.
Dalış öncesi
-Aydınlatma : Tekneden beslenen aydınlatma cihazları kullanılabileceği gibi pilli sualtı fenerler de kullanılabilir.
-Su yüzeyi : Dalış sırasında tüm çalışma bölgesi teknelerden temizlenmeli ve deniz trafiğine kapatılmalıdır.
-İşaretleyiciler : Karmaşık işlerde Jackstay, işaret panelleri ve kılavuzlar dalgıca yardımcı gereçlerdir, tamamlanmamış işlerde, görev yerinin bulunmasını kolaylaştırma amacıyla kullanılırlar.
-Brifing : Dalış grubu, dalış platforma giriş ve çıkışlar, işin türü ve güvenlik işlemleri konusunda bilgilendirilmelidir. Brifingde; gün içindeki dalışlardan alınan sonuçlar ve dalgıcın görüşleri göz önüne alınarak yapılan planlama, bölge hakkında bilgi, dip yapısı ve akıntı değişimleri gibi parametreler tüm dalıcılara aktarılmalı, konu hakkında herşeyin anlaşıldığından emin olunmalıdır.
Dalış sırasında
- Güvenlik : Buddy sistemi ve can halatı kullanılmalıdır. Can halatı gece dalışlarında kullanılan en iyi güvenlik sistemidir. Bu, dalıcılara psikolojik açıdan destek olur ve çok önemlidir. Bunun yanısıra su üstü ile haberleşmeyi mümkün kılar. Zorlukların oluşması karşısında güvenlik dalgıcına direkt yön vererek zaman kazandırır.
- Işık : Birçok dalıcı, ilk gece dalışlarında ışığın varlığı ile karşılaşıp şarırırlar. Bu ışığın ana kaynağı Ay ve yıldızlardır. Görüş, yapay ışık olmaksızın iyi olabilir. Tabii ki bu askıda madde bulundurmayan sular için rastlanan bir olaydır. Daha iyi bir görüş elde edebilmek için her dalgıç yapay ışık kaynğı bulundurmalıdır. İyi kalitede, hafif sualtı fenerleri / flaşları kolaylıkla bulunabilir. En iyi acil durum ışık kaynağı, çalışmaya başladıktan sonra 4 saate kadar ışık verebilecek özellikte dizayn edilmiş olan, kimyasal CYALUME veya COOL LITE ışık çubuklarıdır. 50 m derinliğe kadar kullanılabilirler.
Dalış sonrası
-Güvenlik : Geceleri dalgıçların yön bulmaları ve sudan çıkmaları her zaman kolay olmayabilir. Özellikle dekompresyon eğer karmaşıksa normalden fazla koruma sağlanmalıdır. Dalgıcın sudan çıkışı / çıkarılması gündüz defalarca anlatılmalı ve tekrar edilmelidir.
-Giysiler : Sudan çıkan dalgıcın rüzgarı engelleyen iş giysileri giymesi ( eşofman ve rüzgarlık gibi ), şapka yada bere takması, eğer üşümüş ise çorba benzeri fakat çok sıcak olmayan sıvılar içirilerek kısa sürede ısıtılması bilimsel dalış disiplinine uygun ve sağlık açısından en iyi yöntemdir.
3. MAĞARA DALIŞI :
Mağara dalışları günümüzde hem turistik hemde bilimsel çalışmalar amacı ile sıkça yapılan dalışlardır. Bu dalışlar yüksek risk içeren ve özel teknikler gerektiren dalışlardır.
Mağaralarda yarasa, güvercin, örümcek gibi canlılara rastlanabilir. Bu hayvanlar mağaraya giriş sırasında ürkerek tavandan taş düşmesine neden olabilirler ki bu taşlar dalgıçlar için çok tehlikelidir. Bunun için mağara keşif dalışlarında kask kullanılması gereklidir.
Önemli bir diğer nokta da mağaraya kaç kişinin girebileceğidir. Mağaraya kılavuz halat çekilmeli, bu halat kolayca görülebilecek özellikte olup mağara duvarına sıkı bir şekilde bağlanmalıdır. Mağara dalışlarında normal dalışlardan farklı ekipman kullanmak gerekir. Örneğin mağara tozu denen beyaz renkli ve çok ince olan çamurun havalanmaması için hafif paletler kullanılmalı ve neredeyse hiç palet vurmadan ( eğer mağara çok genişse yumuşak palet vuruşları yapılabilir ) , duvarlara tutunarak ilerlenmelidir. Tutunulacak yerlere dikkatle bakılmalı her hangi bir zararlı canlı bulunmadığı görüldükten sonra tutunmalıdır. Mağara dalışlarında süre kısa tutulmalı, kılavuz çekme işlemi bitene kadar sık aralıklı fakat dolu tüpler kullanılarak dalış tamamlanmalıdır. Bunun için göreve uygun iyi bir iş planı yapılmalıdır. Kullanılacak sualtı fenerlerinde taze ve tam dolu pil kullanılmalı, fazladan bir fener ve kimyasal aydınlatma çubukları da taşınmalıdır.Mağara dalışlarında fazla dalış malzemesi, yapılacak işi engelleyecek, çapariz ihtimalini arttıracaktır.
Karmaşık yapılı mağara dalışlarında eğer buddy kaybedilirse hemen mağara girişine dönülmesi, ilk 3 dakika sonunda buddy ile buluşma gerçekleşmemiş ise yüzeye çıkılarak tekneye haber verilmesi bir ilke haline gelmelidir.
Mağaralarda havalı kısımlar yada bacalar bulunabilir. Bu bölgelerde solunuma uygun olmayan gazlar birikmiş olabilir. Bu nedenle, havalı kısımlardaki hava solunmadan önce ihtiyatla koklanmalı ve temizliğinden emin olduktan sonra soluma yapılmalıdır.
Mağara dalışlarında özel bir dekompresyon tablosu kullanılmaz ancak en iyi yöntem mağara tabanının dip kabul edilip buna göre hesaplama yapılmasıdır. Şüpheli durumlarda emniyet için 3 m'de 3 dakika dekompresyon yapılmalıdır.
Ülkemiz kıyılarında özellikle ; Mordoğan, Çandarlı Körfezi, Foça - Çeşme arası, Sığacık, Kotan, Bodrum Yarımadası, Anamur - Mersin arası, Üçadalar - Antalya arasında çok sayıda sualtı mağarası bulunur. Bu mağaralarda nesli tükenmekte olan ve ıssız alanları yaşam alanı olarak tercih eden nadir bir memeli türü olan AKDENİZ FOKU bireylerine rastlanabilir. Ancak bu hayvanla karşılaşıldığında mağara sessizce terk edilmeli, hayvan ürkütülmemelidir. Ürkütüldüğü takdirde yavrusunu dahi mağarada bırakarak kaçar ve geri dönmez. Nadide bir deniz memelisi olan bu hayvanın ne kadar değerli olduğu unutulmamalı dalış raporuna bu mağaranın fok tarafından kullanıldığı özellikle yazılmalıdır. Bunun yanısıra ürkütülen hayvanların ne kadar yumuşak karakterli olsalar da saldırabilecekleri unutulmamalıdır.
Emniyetli bir mağara dalışı için :
a) Dalış yapılacak mağara hakkında bilgi toplanmalı
b) Mağara tanınmıyorsa rehber kullanılmalı
c) Mükemmel bir planlama yapılmalı
d) Güçlü bir aydınlatma tertibatı oluşturulmalı
e) Sağlam bir kılavuz ve arkadaş halatı sistemi kurulmalı
f) Gereğinden fazla ekipman taşınmamalı
g) Dalış süresi ve dekompresyonu iyi hesaplayarak gerekli durumlarda emniyet dekosu yapılmalı
h) Çok gerekmedikçe girinti çıkıntısı bol ve dar olan kısımlara girilmemeli
i) Hafif paletler, fazladan fener ve kask kullanılmalı
j) Çok dalgalı havalarda mağara dalışı yapmamaya dikkat edilmelidir.
4. GÖL DALIŞLARI :
Genel Özellikler :
Ülkemizde özellikle İçanadolu bölgesinde değişik jeolojik farklılaşmalar ile oluşmuş ve değişik özelliklere sahip göl bulunur.
Göl dalışları hakkında da halen çok az şey bilinmektedir. Bu dalışlar bulundukları bölgelerin yüksekliklerine bağlı olarak değişik dalıış tabloları gerektirir. Bir diğer özellik ise göl sularının genellikle tatlısu olması nedeniyle sephiye ayarlamalarının deniz suyundan farklı olmasıdır.
Örneğin dağlardaki göllere yapılan dalışlarda, basınç farklılığı nedeniyle normal dekompresyon tabloları kullanılmaz. Bu bölgelerde irtifa dalış uyarlama tablolarının aynen uygulanması gereklidir, bu tablolar irtifa dalışları konusunda verilmiştir. Ayrıca buzul göllerinde yapılacak dalışlarda kuru tip elbise kullanılması gereklidir.
Göllerde biriken çamur ve tortu hem doğal ( rüzgarlar veya yağışların neden olduğu akıntı ve alüvyon ) hem de palet vurma gibi nedenlerle kolaylıkla havalanır. Bu nedenle yapılacak bilimsel çalışmalarda özellikle film ve fotoğraf çekimlerinde kuvvetli ışık kaynağı kullanılması gerekir.
Baraj göllerinde, balık avlama amacıyla kullanılan ağlar ve oltalar aynen denizdeki gibi çapariz tehlikesini doğurur. Yine göl kenarında yetişen ağğaç dal veya kökleri ile kamış türü bitkiler dalışı zorlaştıran etkenlerdir. Tüm bu olumsuz etkenler gözönüne alındığında ; kılavuz halat, pusula ve dalış bıçağı bulundurma zorunluluğu kendiliğinden ortaya çıkar.
Bazı yapay göllerde bulanıklık yanında kayma olayları görülebilir. Bu nedenle derinliği bilinmeyen yada jeolojik yapısı hakkında bilgi olmayan göllerde yapılacak dalışta risk artar. Baraj gölleri gibi göllerde geçirimsiz taban yapısı nedeniyle bazı bölgelerde çekim alanları ( Rip ) oluşabilir. Böyle bölgelerde en pratik emniyet unsuru yine kılavuz ve arkadaş halatı kullanımıdır.
Göllerdeki suyun tatlısu olma özelliği boğulma riskini arttırıcı özelliktedir. Bunun nedeni tatlısuyun deniz suyuna oranla vücutta daha fazla girişimi olasıdır. Denizlerde boğulma olayı 15 dakikada gerçekleşirken, tatlısuda bu süre 5 dakikadır.
Bilimsel çalışmalarda kullanılacak malzeme :
Bu tip çalışmalarda pusula, örnek kapları, çamur alma kapları, cam kavanoz, bistüri, Formaldehid, Alkol gibi malzemeler ile iskelesi olmayan ve kıyıdan giriş yapılacak dalışlarda çizme, el incesi, küçük mapalar, tel halatlar ile bir takım çantası bulundurmak gereklidir.
Sephiye ayarlama :
Yoğunluğu fazla olan suların kaldırma gücü daha fazladır. Arşimet kanununa dayanarak göllerde kullanılacak ağırlık kolayca hesaplanabilir.
ÖRNEK : Yoğunluğu d =1.25 g / cm3 olan deniz ortamında yapılan bir dalışta ağırlık kemerinde 8 kg. taşıyan bir dalgıç, yoğunluğu d = 1 g / cm3 olan bir gölde kaç kg ağırlık kullanmalıdır ?
1.25 g / cm3 yoğunlukta 8 kg. = 1 X 8 / 1.25 = 6.4 kg
1 g / cm3 yoğunlukta ?
Göllerde suya giriş için en emniyetli bölgeler sağlam kayaçların bulunduğu yerler, zemini sağlam ve stabil alanlar ile kumluk bölgelerdir. Göllerde yapılacak arama çalışmalarında en iyi yöntem ise sürütme - ığrıp kullanılmasıdır.
Ülkemizde bulunan dalışa uygun dağ gölleri ve tatlısu alanları :
Baraj gölleri ve doğal göller : Beyşehir, Sapanca, İznik, Hazar, Çivril, Işıklı, Keban, Ömerli.
Göl bulunan Dağlar : Kaçgar, Toros, Aladağlar, Nemrut
YÜKSEK İRTİFA DALIŞLARINDA MALZEME SORUNLARI
YÜKSEK İRTİFADA BASINÇ
Malzeme sorunlarının temel nedeni yükseklik arttıkça ortam basıncı azalmasıdır. Bunun nedeni üzerimizdeki hava tabakasının yükseklik arttıkça azalmasıdır. Deniz dibinden satha yükselirken basınç nasıl azalıyorsa, yaşadığımız atmosfer içinde yükseldiğimizde de basınç azalır. Ancak bu azalma denizdeki gibi basit doğrusal bir bağıntıya ifade edilemez. Deniz suyu için her 10 metre derinlikte basınç 1 atmosfer artmasına karşın hava için yükseklik basınç bağıntısı:
P = exp [ (-29xh) / (831.4 x T) ]
formülü ile ifade edilebilir. Formülde h = Metre cinsinden yükseklik, T Kelvin cinsinden sıcaklık olarak alındığında, P atmosfer olarak bulunur.
Örnek: 3412 metre yükseklikteki Kaçkar Büyük Deniz Gölü kıyısındaki ortam basıncını bu formülle 0.645 olarak bulabiliriz. Bu formülün kullanılması yerine irtifa-basınç çevrim tablosu kullanarak da ortam basıncını hesaplayabiliriz. Bu tip tabloların en güvenilirlerinden biri Dünya Sivil Havacılık Teşkilatı'nın (ICAO) irtifa-basınç grafiğidir. Her iki yöntemle de bulunan basınç, barometre ile ölçülen basınçtan farklı çıkabilir. Bunun nedeni dünyanın kutuplarda basık yapısı ve meteorolojik şartlardır. BSAC tablolarındaki irtifa-basınç grafiğinde hava şartlarının etkisi de göz önünde bulundurulmuştur.
Özetle irtifada ortam basıncı 3 farklı metotla bulunur:
· İrtifa-basınç grafiğinden okuyarak
· İrtifa-basınç formülü uygulayarak
· Barometre kullanarak
AZALAN BASINÇ AŞAĞIDAKİ MALZEMELERİ ETKİLER:
· Derinlik saatleri
· Dalış Elbiseleri
· Regülatörler
· Yüzerlik Dengeleyiciler
· Kamera ve kılıflar (Housing)
· Dalış Bilgisayarları
Derinlik saatleri:
Kapiler derinlik saatleri deniz seviyesine göre kalibre edilmişlerdir. Basıncın iki katına çıktığı derinlikte, kapiler derinlik saatinin yarısı suyla dolmaktadır. Bu da 10 metre derinliğe karşılık gelmektedir. Aynı derinlik saati 2500 metre yükseklikte (0.7 ATM) kullanıldığında, ortam basıncının iki katına çıktığı derinliğin basıncı:
0.7 x 2 = 1.4 ATM olarak bulunacaktır. Bu basınç:
(1.4-0.7) x 10 = 7 metre derinliğe karşılık gelmektedir.
Kapiler derinlik saati 2500 metre yükseklikte, 10 metreyi gösterdiğinde gerçek derinlik 7 metredir, 30 metreyi gösterdiğinde ise gerçek derinlik 14 metredir (Şekil 1).
Bourdon tüplü ve diafram derinlik saatleri irtifaya çıkarıldığında ibreleri sıfır çubuğuna dayanır. Bu çubuk olmasa, derinlik saati basıncın azalmasını sıfırdan da geriye kayarak gösterecekti. Bir başka deyimle 2500 metrede (0.7 ATM) -3 metre derinliği gösterecekti. 2500 metre yükseklikte ancak 3 metre derinlikte iken basınç 1 ATM'ye geri döneceğinden, bourdon tüplü derinlik saatleri 3 metre derinlikte 0 metreyi gösterecektir. Bu nedenle gerçek derinliği bulmak için, derinlik saatinde okunan değere hep 3 metre daha eklemek gerekecektir (Şekil 2). Bazı tip derinlik saatlerinde altimetre ayarı bulunur. Bu saatler yüzeyde sıfırlandıktan sonra, gerçek dalış derinliğini gösterirler.
Altimetre ayarı olmayan derinlik saatleri, irtifaya çıkarıldıklarında yüzeyde sıfırın altını göstermeye zorlandığı için tekrar deniz seviyesine dönüldüğünde bu zorlanmadan dolayı kalibrasyonlarının bozulacağı yönünde uyarılar vardır. Bu tip bir varsayımın doğruluğunun sınanması amacıyla Kaçkar 97 araştırma gezisinde bir dizi deney gerçekleştirilmiştir. 9 derinlik saatleri gezi öncesinde basınç odasında test edilmiş, aynı test gezi dönüşünde yinelenmiştir. 9 derinlik saatinden sadece birinin bozulduğu gözlenmiştir. Malzeme zor şartlar altında taşındığından zarar gören derinlik saatinin taşıma sırasında arızalandığı varsayılmaktadır.
Elektronik derinlik saatlerinin bir kısmı gerçek derinliği gösterir. Bazılarının ise irtifaya göre kalibre edilmeleri gerekir.
Dalış Elbiseleri:
Kapalı hücre neoprenden yapılmış elbiselerin hacmi, basıncın azalmasıyla birlikte artar. Kaba bir hesap yapılacak olursa, elbisenin genleşmesinin getireceği yüzerlik artışı her 300 metre yükselti için dalgıç ağırlığının %0.2'si kadar artacaktır.
Yükseklikle birlikte azalan sıcaklık, kuru elbise kullanımını da zorunlu kılar. Kuru elbise eğer kapalı hücre neoprenden yapılmışsa kuru elbisenin sığ sularda yüzerlik dengeleme sorunu daha da artacaktır. Bu nedenle membran tipi kuru elbiseler tercih edilmelidir.
Kamera ve Kılıflar (Housing)
Kamera ve housingler yüksek irtifada kullanıldıktan sonra, deniz seviyesine geri dönerken kapakları kapatılmamalıdır. Çünkü ortam basıncı daha az iken kapak kapatıldığında, deniz seviyesine dönüldüğünde basınç artacağından kapağı açmak çok zor olabilir.
Yüzerlik:
Göl suyunun deniz suyundan daha az yoğun olması nedeniyle dalgıcın yüzerliği azalır. Azalma miktarı dalgıcın ağırlığının yaklaşık %2.5'ine eşittir. Ancak elbisenin irtifa ile genişlemesinin kazandırdığı yüzerlik bunu kısmen dengeler. Köplendirilmiş neopren tipi bir elbise için her 300 metre yükselti dalgıcın ağırlığının %0.2 si kadar bir yüzerlik artışı getirir. Tüm bunların sonucunda irtifa dalışında dalıcının daha mı az daha mı fazla ağırlık alması gerektiği irtifaya ve tuzluluğa bağlı olacaktır.
Örnek: 80 kilogramlık bir dalgıç 2400 metre yüksekte bir göle yapacağı dalışta ne kadar ağırlık almalıdır?
Çözüm: Dalgıç deniz seviyesinde yaklaşık olarak kütlesinin %10'u kadar ağırlık kullansa: 80 x 0.1 = 8 kg ağırlık almalıdır.
Elbisenin genişlemesinden dolayı ortaya çıkan yüzerlik artışının dalgıcın kütlesine oranı:
(2400/300) x 0.2 = %1.6 olacaktır.
Yüzerliği 80 x 0.016 = 1.28 kg artmıştır.
Öte yandan tatlı su nedeniyle 80 x 0.025 = 2 kg yüzerlik azalması görülür.
Sonuçta dalgıç deniz seviyesindekinden 2 - 1.28 = 0.72 kg daha az ağırlık almalıdır.
REGÜLATÖRLER:
Regülatörlerin donması önceki gezilerin en büyük sorunlarındandı. Yükseklikle birlikte azalan hava sıcaklığı ve yoğunluğu nedeniyle regülatörlerde donma sorunları sıkça görülür ve birici kademenin tamamen buzla kaplanmasına dahi neden olabilir. Özellikle satıhta, birinci kademe SUYUN DIŞINDAYKEN nefes alınması hızla donmaya neden olacaktır. Donmayı arttıran birinci kademe üzerindeki akış yüküdür. Özellikle acil durumda ahtapot ile çimlenmek bu akışı kaçınılmaz olarak arttıracağından 1997 yılında çift çıkışlı vanalara bağlı 2 bağımsız 1. kademe kullanılmıştır. Bunlardan her ikisine de manometre bağlı olup, dalıcının asıl kullandığı regülatör standart hortumlu, donmaya dayanıklı Sherwood Blizzarddı ve sağ vanaya takılıyordu. Yedek regülatör ise 120 cm hortumlu Sherwood Bilzzard diğer vana sıkışına takılıyor, ve akış yükünü azaltmak amacıyla denge yeleği ve kuru elbise çıkışları bu regülatör üzerinden alınıyordu.
Önceki gezilerde dalışların yaklaşık %30u regülatör donması yüzünden iptal edildi. 1997 yılında kullanılan Sherwood Blizzard regülatörlerde ise bu sayı 71 dalışta 3e düştü.
TÜM MALZEMELER ZORLU TAŞIMA ŞARTLARINDAN ETKİLENEBİLİR. KAÇKAR 97de Tüm donanım 17 katır tarafından taşınmıştır.
KAÇKAR 97de yüzerlik ve bakım problemlerini en aza indirmek için trilaminate kuru elbiseler tercih edildi.
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır